Eten met haast 13 nov 2015

    Even een stukje nostalgie. Ergens diep in de jaren tachtig sloot de bus van oma's huis nogal slecht aan op de bus naar mijn ouderlijk huis. Als het al tegen etenstijd liep, werd de wachttijd op station Zwolle benut in de restauratie. Geen platte krentenbollen uit mijn moeders tas, maar een bord patat aan een gedekte tafel, het was voor ons een zeldzaam feest.

    Eet mij!

    Inmiddels zijn de stationsrestauraties bijna uitgestorven, maar wordt er meer gesmuld, gesnoept en gesnaaid onderweg dan ooit. Grotere stations zitten vol snacktenten en broodjeszaken, en een tankstations is niet compleet zonder een bescheiden supermarkt vol zakjes chips, koffiemachines en flesjes fris. Als een soort Alice in Wonderland loopt de forens door een wereld vol producten die 'eet mij!' roepen. 40% Van het personeel van NS werkt in een van de vele winkels op de stations, al zegt NS dat ze deze bedrijven gaat afstoten.

    Obesitas onderweg

    Uit onderzoek van de universiteit van Cambridge blijkt dat de gemiddelde Brit in de buurt van huis, werkplek en tijdens de reis daartussen maar liefst 32 gelegenheden tegenkomt waar iets te eten te halen is. En dat doen de Britten; de afgelopen tien jaar zijn de uitgaven aan eten buiten de deur met 29% gestegen. Heel gezond is dat eten onderweg vaak niet. Volgens de onderzoekers hadden de proefpersonen die de meeste eetgelegenheden tegenkwamen een twee keer zo hoge kans op obesitas dan degenen die de minste eetgelegenheden tegenkwamen.

    Fastfood als ontbijt

    Nog zo'n voorbeeld? De Amerikanen kennen al langer een cultuur van eten onderweg. Een Amerikaan die niet thuis ontbijt, zoekt een eetgelegenheid op, liefst met wifi om alvast de werkmail te checken of wat te internetten. Kortingsbonnen blijken geweldige verleiders te zijn om ook maar een donut of een koekje bij de kop koffie te nemen. Inmiddels ontbijt 37% van de Amerikanen in een fastfood-restaurant. Bijna de helft daarvan kiest voor de keten met de grote gele M.

    Automobilist

    Stap dan in de auto, en tank alleen bij kleine tankstations, zonder winkel. Het zou een oplossing zijn om de lucht van frietjes en broodjes worst te vermijden, maar ook de auto staat bol van verleidingen. Vrijwel elke moderne auto heeft bijvoorbeeld een bekerhouder. Daar kan een beker thee of een flesje water in, maar natuurlijk ook een kingsize beker cola, of een cappuccino met extra suiker. Er is nog nooit onderzoek gedaan naar het aantal per auto aanwezige calorie├źn, maar ik zie zelf zelden een auto zonder rollen drop in het dashboardkastje, of pepermuntjes in het vak naast de bijrijdersstoel. Eten in de auto is een guilty pleasure.

    Impuls

    Ongezond? Ongetwijfeld. Nederlanders ontbijten nog niet massaal met hamburgers, maar zijn niet veel verstandiger dan Britten. Rationeel weten we wel dat al dat gesnoep niet goed voor ons is. Maar probeer dat maar eens vol te houden als je na een lange werkdag nog met een rammelende maag in de trein moet gaan zitten, terwijl het station naar versgebakken frietjes geurt. Uit onderzoek  van de universiteit van Wageningen blijkt dat het aanschaffen van voedsel onderweg vaak een impulsaankoop is. In de supermarkt houden we ons keurig aan het boodschappenlijstje, in het tankstation gaan de remmen los.


    DSC05781-(1).JPG

    Vet, zout, suiker

    Een forens eet dan ook 3,6 kilo snoep en snacks per jaar, blijkt uit een al wat ouder onderzoek, en ik verwacht niet dat dit inmiddels radicaal minder is. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat bijna de helft van de volwassenen te zwaar is. Ziektes als diabetes type 2 nemen hand over hand toe. Onze hersenen willen de heilige drie-eenheid zout, suiker, vet, en bij voorkeur meer, meer, meer . En nee, geef niet zomaar al die voedselverkopers de schuld; dat zijn uiteindelijk gewoon bedrijven die iets maken dat mensen willen kopen.

    To Go

    'We hebben het ook allemaal zo druk', is een veelgehoord excuus om onderweg te snoepen. Maar het toegeven aan de impuls om een kroket uit de muur te trekken, heeft niet zoveel te maken met een druk leven. Wie haast heeft, kan nog steeds een appel of een zakje ongezouten nootjes nemen. Maar fabrikanten spelen maar al te graag in op onze haast, liefst door daar (opnieuw) vet, zout of suiker aan toe te voegen. Is het al eens opgevallen hoeveel producten en winkelformules er de afgelopen jaren zijn ontstaan met een toevoeging als 'to go' in de brandname? Het toppunt is voorlopig Fruit to go. Dat is niet een appeltje voor onderweg, maar een knijpzakje vol fruitpuree dat 'past in een gezonde leefstijl'. Wie de kleine lettertjes leest, ontdekt dat de inhoud voor zeven procent uit toegevoegde suikers bestaat.

    Discipline

    De enige manier om aan suiker, zout en vet te ontsnappen is voorlopig ijzeren discipline. Wees sterk, en hap in zelf gesmeerde boterhammetjes met kaas, in plaats van een frietje of een stuk pizza. Het sterkste voorbeeld is een verhaal over een vrouw die wilde afvallen. Op haar dagelijkse woon-werkrit nam ze voortaan de tunnel onder Utrecht Centraal, in plaats van de weg door het station zelf. Binnen een mum van tijd was ze vijf kilo lichter.


    Door de redactie.
     

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht

© Copyright 2014 CROW