Nemen meer mensen de trap als je het leuk maakt? De fun theory 22 jun 2011

    door Friso Metz 



    Dit filmpje illustreert de fun theory. Deze ‘theorie’ is ongecompliceerd. De website hierover zegt slechts het volgende: 

    “We geloven dat ‘fun’ de gemakkelijkste manier om gedrag te veranderen. Als je iets ‘fun’ maakt, dan willen mensen het doen.” Aldus initiatiefnemer Volkswagen. 

    Dat doet denken aan de ‘papier hier’-prullenbakken van Holle Bolle Gijs in de Efteling: die maken het leuk om afval weg te gooien, een interessante toepassing van de fun theory.

    De psychologie van de fun theory 

    Dan Lockton denkt op zijn weblog ‘using design to influence behaviour’ na over de theorie. Lockton stelt dat de kern zit in het motiveren en het triggeren van mensen. Niet om de vraag of ze ertoe in staat zijn. De meeste mensen die de roltrap pakken, zijn wel in staat om te lopen.

    Het onverwachte van de pianotrap trekt de aandacht. Het is duidelijk dat het fun-element mensen motiveert om de trap te gebruiken, die voorheen die motivatie niet hadden. De muziek die uit de trap komt, is daarnaast een vorm van beloning. Maar het belangrijkste is de emotionele binding. Plezier en blijdschap zijn in staat om gewoontegedrag te doorbreken. Daarin schuilt de kracht van de fun theory.

    Het gebruik van de trap leidt weer tot kopieergedrag: veel mensen gebruiken de trap en dat trekt anderen aan om het ook te doen. 

    Effecten 

    De grootste vraag is natuurlijk of dit soort geintjes leiden tot structurele gedragsverandering. De belangrijkste kritiek is dat het om eenmalige, ludieke acties gaat.

    Hoe dan ook, met de fun theory lukt het om mensen te triggeren. Je haalt mensen even uit hun dagelijkse modus (haast; snel vanuit de metro naar de bestemming lopen) en doet iets leuks met ze. Dat leidt tot ander gedrag. De meeste mensen nemen onbewust de roltrap. Daar zit ook wel een logica achter: de roltrap is gemakkelijker en nodigt meer uit dan een trap. 

    Wat kun je hier mee? 

    Iedere dag krijgen we een stortvloed van boodschappen over ons heen. De kunst is om de aandacht te trekken. Misschien is de belangrijkste waarde van de fun theory wel de trigger (verbazing/wie komt er nu op zo’n idee– dat is leuk! – ik neem de trap). Als je eenmaal de aandacht hebt, kun je ook een iets meegeven (“pak eens vaker de trap”).
     
    Aansprekende toepassingen in het verkeersbeleid zijn het transferium in Renesse met open bussen, de inzet van Amerikaanse schoolbussenop een scholierenlijn of een kleinere parkeerplekken voor de Smarts van Yacht die als poolauto worden gebruikt. 

    De belangrijkste conclusie van de fun theory is misschien wel deze: doe vaker iets onverwachts!

    Friso Metz werkt bij het Kennisplatform Verkeer en Vervoer en deelt kennis over mobiliteitsmanagement en het beïnvloeden van reisgedrag.

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht

© Copyright 2014 CROW