Slimme strafregels 17 aug 2011

    door Friso Metz

    Dit keer een intrigerend bericht uit een andere sector. Schoolstraffen slaan niet aan en pedagogen zijn het erover eens dat die niet tot een gedragsverandering leiden. Wat moet je dan als docent? Er is nu eenmaal negatief gedrag waar je op moet reageren. Als je de klas uit wordt gestuurd, is dat alleen maar stoer. En met nablijven straft de leerkracht zichzelf. 

    Scholengemeenschap Het Groene Hart in Alphen aan den Rijn drong het spijbelen drastisch terug. Op het VMBO Sweelinck College in Amsterdam daalde het te laat komen met 20%. Gespijbeld wordt er nauwelijks meer en de klas uit sturen komt 70% minder voor. 

    De oplossing? ‘Slimme strafregels’, bedacht door orthopedagoge Astrid Boon.


    De strafregels sluiten aan bij de gemaakte overtreding. Als een leerling zijn boeken niet heeft meegenomen, dan wordt het bijvoorbeeld 25 keer: “Hè, wat jammer nou dat ik mijn boeken vergeten ben. Nou kan ik niet meedoen met de les. Volgende keer neem ik ze mee, dan hoef ik dit nooit meer te schrijven.”

    De ouders moeten het strafwerk ondertekenen. 

    Waarom werkt dit? 

    Boon geeft de volgende verklaring voor het succes: 
    1. Je prent leerlingen het gewenste gedrag in. 
    2. Je straft de leerlingen echt, want het moet in eigen vrije tijd gebeuren. 
    3. De leerlingen moet met zijn gedrag zijn eigen ouders onder ogen komen. 
    4. Mentoren hoeven de ouders niet op de hoogte te stellen van het gedrag van hun kind. 
    Volgens het Sweelinck College gedragen de leerlingen zich beter in de klas. 

    Dit soort ‘slimme interventies’ werken blijkbaar goed in het onderwijs. Waarbij ‘slim’ er op slaat dat de maatregel zo in elkaar steekt, dat er een belang ontstaat om het gewenste gedrag te vertonen. Als dat in de vaak moeilijke relatie scholier – ouder - docent werkt, dan is het de moeite waard om te weten of dat ook bruibaar is voor het beïnvloeden van reisgedrag. 

    Nuance 

    Volgens Gezinus Wolters, universitair hoofddocent cognitieve psychologie aan de Universiteit Leiden, zijn de uitspraken over slimme strafregels een versimpeling van de werkelijkheid. In praktijksituaties wordt het al gauw complex: als er bij iemand gezinsproblemen zijn, dan is de vraag of je moet belonen of straffen ineens niet meer zo simpel. Onderzoek naar straffen en belonen leidt niet tot duidelijke resultaten. Zowel straffen als belonen kan volgens hem werken bij gedragsbeïnvloeding. Volgens Wolters kan de aanpak het ongewenst gedrag van leerlingen verminderen, omdat de beloning van slecht gedrag wordt weggenomen. 

    Gedragsprincipes 

    De “slimme strafregels’ zijn gebaseerd op een aantal gedragsprincipes waar veel mensen gevoelig voor zijn. Die zijn ook in te zetten bij het beïnvloeden van reisgedrag. De Amerikaanse gedragspsycholoog Robert Cialdini is een autoriteit op dit gebied. De komende tijd besteedt dit blog aandacht aan dergelijke gedragsprincipes. 


    Friso Metz werkt bij het Kennisplatform Verkeer en Vervoer en deelt kennis over mobiliteitsmanagement en het beïnvloeden van reisgedrag.

    Bron: Metro, 26 oktober 2010 en Nieuwscheckers

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht

© Copyright 2014 CROW