Hoe je rivieroevers integreert in een grijze en autoverslaafde stad 29 jan 2019

    kadersVeel steden ontstaan aan de oever van een rivier, maar dat betekent niet dat stad en water per definitie in elkaar geïntegreerd zijn. Promovendus Claudiu Forgaci onderzocht hoe beter ontworpen riviercorridors kunnen bijdragen aan een meer veerkrachtige en leefbare stad.

    De Franse hoofdstad Parijs verbant sinds 2006 elke zomer het drukke autoverkeer van de oevers van de Seine en tovert ze om tot kunstmatige stranden. Paris-Plages (‘Stranden van Parijs’), zoals het initiatief is gedoopt, is een extreem voorbeeld van een trend die wereldwijd in veel meer steden te zien is: rivieroevers worden veranderd in aangename verblijfsgebieden met ecologische en sociale waarde. “Een hoge kwaliteit buitenruimte langs het water draagt bij aan een gezonde stad, gezondere inwoners en gezondere recreatiemogelijkheden”, zegt Forgaci. “Het kan chronische stress verminderen, iets waarmee veel steden te maken hebben.”

    In zijn promotieonderzoek ‘Integrated Urban River Corridors’ verrichtte Forgaci een transdisciplinaire ontwerpstudie in antwoord op vier hoofdproblemen waarmee riviercorridors te maken hebben. Rivieren in steden zijn vaak fysieke barrières vanwege ingrepen van ingenieurs. Die zijn veelal bedacht ter voorkoming van overstromingen, maar leiden lang niet altijd tot minimalisering van het overstromingsrisico. Daarnaast hebben stedelijke rivieren door alle fysieke maatregelen veelal hun ecologische en sociale functie verloren.

    Op welke manier is daarin verbetering te brengen, vroeg Forgaci zich af. Hij formuleert in zijn proefschrift een aantal ontwerpprincipes.

    Lees alles over het proefschrift bij Gebiedsontwikkeling.nu.

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht

© Copyright 2014 CROW