‘Dit zou toch heel normaal moeten zijn?’

Woensdag 22 mei stond in het teken van net Nationaal Congres Aanbesteden & Contracteren. Een van de sessies droeg de titel ‘Gewoon DOEN! Stap eens écht door die open deur’, waarin Jan-Co van den Doel (Mourik Infra) en Marlotte Koster (Rijkwaterstaat) het publiek meenam in het DOEN-gedachtegoed. Het DOEN-gedachtegoed is gestoeld op de optimale samenwerking tussen opdrachtgever en markt.

JanHet is geen oplossing, laat dat duidelijk zijn. Het is een gedachtegoed, waarin opdrachtgever en markt gezamenlijk optrekken. Het DOEN-gedachtegoed tracht een passende puzzel te maken, waar meer traditionele projecten proberen een zo passend mogelijke puzzel te maken. En de puzzel wordt niet bedacht voor de traditionele opdrachtgever (in dit geval Rijkswaterstaat), maar voor een gezamenlijk gekozen opdrachtgever.

In het DOEN-gedachtengoed is het vinden van de klant belangrijk, maar nog veel belangrijker is het vinden van de juiste samenwerkingspartner. Een goede samenwerking tussen het opdracht gevende team en het opdracht nemende team is essentieel. Want uiteindelijk moet je het samen DOEN. Een goede samenwerking komt niet uit de lucht vallen, er moet dus op geselecteerd worden. Dit werd bij project DOEN gedaan door de opdrachtgevende partij met alle potentiële opdrachtnemende partijen één dag onder observatie van onafhankelijke specialisten te laten werken aan casuïstiek. Het resultaat van dit traject was één projectteam dat in één bouwkeet werkte. Een projectteam waarin het niet uitmaakte of je van de opdracht gevende of de opdracht nemende partij was.

Tijdens het congres werd duidelijk dat de ontvangst heel wisselend is. Van “leuk, maar dit is natuurlijk werkt alleen maar voor dit type opgaven”, tot “Wat tof, waarom wordt dit niet meer toegepast”. Beide opmerking bevatten een belangrijke inhoud. Ze roepen vragen op als: Wat het succes eenmalig? Werkt het alleen voor renovatie-opdrachten? Is dit ook mogelijk voor kleinere projecten? Zorgt het DOEN-gedachtegoed voor lagere kosten dan een reguliere aanbesteding? Zeker deze laatste vraag was punt van discussie, want kunnen we een nieuwe manier van werken wel evalueren door gebruik te maken van oude technieken? Is de meerwaarde (en over welke meerwaarde spreken we dan?) van deze samenwerking wel uit te drukken in geld?

En het eerlijke antwoord is natuurlijk dat we dat nog niet kunnen zeggen. Om het echt te weten of de aanpak werkt voor een veel grotere variatie aan projecten kunnen we maar een ding doen en dat is DOEN!


 

Praktische kennis direct toepasbaar
Scroll naar boven