Inrichting kleine voertuigen

Personenauto’s en het (mini) busje zijn erg verschillende kleine voertuigen. Vanuit het oogpunt van gehandicaptenvervoer is het belangrijkste verschil hoe iemand een stoel bereikt. Op deze pagina staan de inrichtingselementen van beide voertuigen vermeld.

Personenauto

In de standaard personenauto moet iemand zich met een complexe manoeuvre door een vaak lage deur in een laagstaande stoel in de auto laten zakken. De uitrusting en de vormgeving van een zitplaats zijn doorgaans geschikt voor gehandicapten, behalve als er sprake is van een diepe zit. Motorische gehandicapten kunnen dan moeilijker gaan zitten en nog moeilijker overeind komen. Dit maakt het uit- en inschuiven van de stoel lastiger. Er is dan een grotere deurbreedte, maar een geringere deurhoogte vereist.

Mini bus

Voor motorisch gehandicapten is het vaak een complexe opgave om in een busje te komen. In een personenbusje is hoe dan ook een passage nodig om een stoel te bereiken, met uitzondering van de voorste stoel aan de rechterzijde. De persoon moet altijd eerst instappen om daarna bij de zitplek te komen en te gaan zitten.

Een probleem is de noodzakelijke breedte van het gangpad van 55 cm. Dit maakt het onmogelijk om drie stoelen in de breedte te plaatsen. Zonder het gangpad van 55 cm, zijn alleen de voorste twee of drie stoelen toegankelijk. Wanneer het voertuig wordt ingezet voor vervoer van gehandicapten, is een breedte van 55 cm voor een gangpad onvoldoende.

Ook als het voertuig wordt ingezet in het openbaar vervoer is de breedte van 55 cm onverstandig. Het in- en uitstappen wordt hierdoor vertraagd. Sommige vervoerders rijden met verlengde busjes waarin langs elke zijwand een rij van vier enkele stoelen is geplaatst. Deze busjes zijn een goede oplossing voor het probleem van de breedte van het gangpad. Bovendien is elke stoel direct vanaf het gangpad in te nemen.

Lees ook meer over toegankelijkheid van busvervoer en taxistandplaatsen.